Escribía Antonio Machado “Caminante, no hay camino, se hace el camino al andar. Al andar se hace el camino, y al volver la vista atrás se ve la senda que nunca se ha de volver a pisar” e semella que os zocos escoitaron as palabras de Machado ao iren deixando unha pegada indeleble na cultura e memoria galega. Os zocos, esas pezas humildes de artesanía, son poesía tallada en madeira, ás veces de bidueiro, ás veces de castiñeiro, son o repiqueteo da choiva contras as tellas, son a banda sonora das aldeas ao chocaren coas pedras dos camiños, son o recordo do aroma a pan recén feito e a viño novo, son unha Galicia en miniatura que se leva nos pés.
Con este inicio, damos a benvida á nosa reportaxe multimedia: Coa historia nos pés. A través desta investigación realizada para a materia Multimedia: teoría, técnica e aplicacións buscamos explorar o presente e o pasado do zoco galego. A peza inclúe elementos interactivos que axudan á comprensión e ilustración da investigación, ademais de entrevistas a personalidades célebres do sector como a recoñecida Elena Ferro; o último zoqueiro lucense, Alberto Geada ou a xerente de Artesanía de Galicia, Elena Fabeiro.
