El que no se agache (2025)
Cando era pequeno, había a miúdo unha cámara gravando. Unha parte da miña infancia, por tanto, estaba recollida nunhas cintas miniDV. Anos despois, co visionado destas cintas, comecei a reparar en determinados conflitos relacionados coa miña sexualidade que omitira ata ese momento. Desta maneira, a través da utilización do material doméstico recolleito pola miña familia, profundo sobre as diferentes infancias de persoas pertencentes ao colectivo LGBT.
Desde a miña propia experiencia persoal combinada co testemuño doutras persoas entrevistadas, reflexiono sobre termos como “saír do armario”, a identidade, a expresión de xénero, as relacións familiares dentro destas situacións e a propia autoaceptación contraria a estereotipos herdados desde a infancia. Diferentes historias que, mesturadas, non pretenden crear un relato universal do que supón ser unha persoa do colectivo, senón máis ben poder apreciar aqueles aspectos que conflúen entre elas e aqueles que se dan en cada unha, incitando desta maneira á reflexión.
